|
عشق يعني چشمهاي مست او نامه هايم در فشار دست او عشق يعني شعرهاي سوخته عشق يعني شمع نا افروخته عشق يعني تا ابد در راه او تا هميشه يک جهان گمراه او عشق يعني دردهاي بي شمار عشق يعني عاشق و فصل بهار عشق يعني خسته ام از بي کسي کي به داد اين دل من مي رسي؟ عشق يعني سين و آ همراه ناز عشق يعني سوي کوي او نماز عشق يعني نامه هاي بي جواب ديدن و بوئيدن او حين خواب عشق ...
+ نوشته شده توسط نازنین در سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385 و ساعت
0:46 |
ای مهربانترین مهربانان ... کسی به شوق تو می خواهد پرواز کند تو پروبالش باش ... کسی به شوق تو می روید تو آبش باش ... کسی از سوزش دل با تو سخن می گوید تو زبانش باش ... کسی تو را بی آنکه بداند جستجو می کند تو مقصد و مقصودش باش ... کسی تو را صدا می کند تو ندایش باش ... کسی تو را عشق می ورزد تو معشوقش باش... ...................................................................... خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه ... مي باره و مي باره و ... اينقدر مي باره تا آبي شه ... آفتابي شه ...!!! کاش ... کاش مي شد مثل آسمون بود ... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي ... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده... ............................................ مي خوام بگم دوست دارم
اما نگو برو بي خيال
تو هي میگي ولم بكن بي خيال اين عشق محال
هر چي بگي براي تو همون ميشم اي نازنين
ميشم مثل يه مرغكي بازم به دست تو اسير
اي تمام زندگيم برات مي ميرم نازنين
+ نوشته شده توسط نازنین در یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1385 و ساعت
12:44 |
عزیزم تو جاده ی فدا شدن اون که هرگز نمی شه خسته منم اونی که با صد امید و آرزو دلشو بسته به عشق تو منم آخه تو پاک و نجیبی...تو یه احساس عجیبی...نکنه فرشته ای تو تا ندای عشق رسید بر من شوق زندگی دمید برمن می خوام تو دریای چشات تا جون دارم شنا کنم می خوام حساب خودمو از عاشقا جدا کنم فدا شدن برای تو دلیل زنده موندنه می خوام عشقو جنونم و راهی قصه ها کنم........ ..................................................................................................................... تويي آواز دل من تويي عشق و باور من براي نفس كشيدن تويي تنها ياور من تو شدي رؤياي قلبم تو شدي اُميد و صبرم با وجود عشق پاكت كم مي شه غصه و دردم تويي اون نگاه مستيم تويي تار و پود هستيم مي زنيم پر به اوج ابرا من و تو عاشق و مستيم تويي ساز عاشقونه تويي زيباترين بهونه چشماي قشنگ و نازت هميشه با من مي مونه به خدا بي تو مي ميرم پاي عشقت يه اسيرم تو يه شبنم يه بهاري با تو باشم جون مي گيرم اگه دست اين زمونه دلامونو كرده خسته با تو من عاشق تريتنم
....................................................................... كنار آشيانه ي تو آشيانه مي كنم... فضاي آشيانه را پر از ترانه مي كنم ... كسي سوال مي كند به خاطر چه زنده اي ؟ و من براي زندگي تو را بهانه مي كنم ... ...................................................................................... مرا اينگونه باور کن... کمي تنها ، کمي بي کس ، کمي از يادها رفته... خدا هم ترک ما کرده ، خدا ديگر کجا رفته...؟! نمي دانم مرا ايا گناهي هست..؟ که شايد هم به جرم آن ، غريبي و جدايي هست..؟؟؟ مرا اينگونه باور کن
+ نوشته شده توسط نازنین در شنبه بیست و ششم اسفند 1385 و ساعت
13:14 |
لحظه لحظه مي رود ،
عمر بي مثال من من چه غافلم از او ، او چه بي خيال من من چه خسته مانده ام در مسير اين سفر او چه دور مي شود از طريق حال من فرصتي نمانده تا، آخرين نگاه ، آه اين شتاب تند عمر ، کي دهد مجال من
.................................................................................
گفته بودم كه اگر بوسه دهي توبه كنم....
كه دگر باره از اينگونه خطاها نكنم....
بوسه را دادي چو برداشتي لبت از لب من....
توبه كردم كه دگر توبهء بيجا نكنم....
ميگريم و ميخندم ديوانه چنين بايد
ميسوزم و ميسازم پروانه چنين بايد
ميکوبم و ميرقصم مينالم و ميخوانم در بزم جهان شور مستانه چنين بايد
من اين همه شيدايي دارم ز لب جامي در دست تو اي ساقي پيمانه چنين بايد
خلقم ز پي افتادند تا مست بگيرندم در صحبت بي عقلان فرزانه چنين بايد
يک سو بردم عارف يک سو کشدم عامي بازيچه هر دستي طفلانه چنين بايد
............................................................................................
در حسرت ديدار تو بگذار بميرم بگذار به دلخواه تو دشوار بميرم
بگذار که چون ناله مرغان شباهنگ دروحشت واندوه شب تار بميرم
بگذار که چون شمع پيکر خود را کنم آب در بستر اشک افتم وناچار بميرم
مي ميرم از اين که جان دگرم نيست تا از غم عشق تو دگر بار بميرم.
+ نوشته شده توسط نازنین در جمعه بیست و پنجم اسفند 1385 و ساعت
21:57 |
............................................................................................
اگر روزي حس كردي كه مي خواهي گريه كني ، مرا خبر كن . من قول نمي دهم كه تو را شاد كنم ولي
مي توانم با تو گريه كنم ! اگر روزي قصد داشتي فرار كني از انكه به من بگويي ترسي نداشته باش ،
من قول نمي دهم كه از تو بخواهم كه بماني اما مي توانم با تو بيايم . اگر روزي نخواستي به حرف كسي
گوش بدهي به من بگو ، من قول مي دهم كه به جاي نصيحت سكوت كنم . اگر روزي مرا صدا كردي و
جوابي نشنيدي به سرعت به سراغم بيا . شايد اين بار من به كمك تو احتياج داشته باشم
..........................................................................................
+ نوشته شده توسط نازنین در چهارشنبه بیست و سوم اسفند 1385 و ساعت
13:48 |
|
درباره وبلاگ
مینویسم برای ثبت خاطراتم که گاهی شیرین هستند و گاهی تلخ... و اما زندگی که همچنان ادامه دارد!
طراح قالب
|
