برخی از درمان گران معنی گرا معتقدند و در واقع مصرند که هر بیماری دارای معنای مشخصی است:
در ریر به بعضی از شایع ترین آنها اشاره شده:
درد: نیاز به محبت.احساس گناه(گناه همواره جویای مجازات است)
ناراحتی پوستی:اضطراب. ناپاکی مدفون شده ی گذشته. احساس تهدید
لخته شدن خون:مسدود کردن جریان شادمانی
سردرد ها:خود را بی اعتبار پنداشتن. انتقاد از خود
خستگی مفرط و مزمن:مقاومت. ملال. بی علاقگی نسبت به کاری که انجام می دهید
فشار خون:مشکل عاطفی دراز مدت که حل نشده
حافظه:ترس. فرار از زندگی. ناتوانی برای دفاع از حق خود
تهوع(عادی):ترس. نپذیرفتن اندیشه یا تجربه ای(خاص)
ناراحتی های تنفسی:ترس از فرو دادن کامل زندگی. برای خود حق زندگی قائل نشدن
بی خوابی:عدم اعتماد به فرآیند زندگی
بی اشتهایی:نپذیرفتن خود. نفرت از خود. نفی زندگی خود
اعتیادها:هنگامیکه ندانیم چگونه خود را دوست بداریم. فرار از خود
پر اشتهایی:نیاز به حمایت. داوری درباره ی عواطف
زخم در دهان:دشنام و کلام نکوهیده. سرزنش و ملامت
دیابت:هیچ چیز شیرینی به جا نمانده
زخم معده:چه چیز شما را می خورد
سفید شدن زود هنگام مو:فشار. اعتقاد به فشار
یبوست:در گذشته ماندن. گاه نشانه ی خست
گرسنگی مفرط:نفرت مفرط از خود. وحشت و درماندگی
گلو درد:کلام خشمناک را در حلق نگه داشتن
ناراحتی های قلبی:مشکلات دراز مدت هیجانی و عاطفی. عدم شادمانی
ناراحتی های غدد: عدم فعالیت ذهنی. خود را عقب نگه داشتن
عصبی بودن:ترس. تقلا. شتابزدگی. عدم اعتماد به فرآیند زندگی
بیماری های مزمن: نپذیرفتن دگرگونی. ترس از آینده. احساس نا امنی
نازنین...![]()

